Finding Nemo & friends

Na een half uur met een rotgang in een speedboot over de zee te stuiteren kwamen Cristian en ik enigzins gedesorienteerd aan op de Perhentian Islands. Voor de eerste nacht hadden we met enige moeite een kamer kunnen reserveren, maar dat bleek op een afgelegen strandje te zijn waar verder weinig te beleven was, dus de volgende dag gingen we gelijk door naar het 'grote' strand. Aldaar was er keuze uit houten hutjes met aangebouwde stinkende WC, of houten hutjes zonder aangebouwde stinkende WC. Wij kozen de laatste. Ons houten paleis was verder uitgerust met een mini-ventilatortje dat om 7 uur 's ochtends uitging omdat de stroom alleen 's nachts werkt, zodat het broeiend heet werd in de kamer, en ultra dunne matrasjes waardoor je eigenlijk gewoon op een houten plank ligt. Ook een heel assortiment aan huisdieren was bij de prijs inbegrepen. Hierover later meer.

De eerste dag ben ik gelijk enthousiast aan een duikcursus begonnen. Na een korte theorie les mochten we het water al in en onze eerste oefeningen en korte duik doen tussen de visjes. Het was een hele bijzondere ervaring om (voor je gevoel) gewichtsloos onder water te zwemmen en te kunnen ademen! Maar na die duik besloot ik om het toch maar bij snorkelen te houden, ik voelde me toch niet helemaal comfortabel zo onder water.

En snorkelen heb ik gedaan hoor! Ik heb prachtige koraalriffen gezien en heel veel vissen. Op een gegeven moment zwom ik zelfs midden in een school zebravisjes die het druk hadden met een stukje brood en daarom geen aandacht aan mij besteden. Ze kwamen op 3 centimeter afstand van mijn snorkelbri! Een paar visjes wilde ook even uitproberen of ik misschien eetbaar was, maar gelukkig kietelde dat alleen een klein beetje. En natuurlijk heb ik Nemo ook gevonden!
Na al die kleine visjes was het tijd voor wat groters, en ik heb dikke vissen van een meter lang gezien, die er wel gevaarlijk uitzagen met hun grote tanden maar die blijkbaar alleen koraal eten. Er kwam ook een klein haaitje langsgezwommen! Maar het hoogtepunt was wel de enorme zeeschildpad van anderhalve meter. Die zwom heel relaxed over de bodem, en besloot toen vlak onder mij omhoog te komen waardoor ik een stukje met hem mee kon zwemmen en zijn schild kon aanraken! Ik wou dat ik een onderwatercamera had, maar jullie moeten mij maar geloven als ik zeg dat het allemaal prachtig was!

Op de laatste avond in ons houten paleis kregen we onverwacht bezoek van een ongedefinieerd knaagdier (het was donker), dat een beginnetje wilde maken aan het pakje sultana dat ik nog in mijn tas had zitten. Helaas moest hij daarvoor wel eerst een paar gaten in mijn tas knagen, en daarna kreeg hij de smaak te pakken ennam hij als bijgerecht een t-shirt van Cristian en als nagerecht een broek van mij. Ach ja, je kan niet alles hebben...

Na 4 dagen relaxen op het strand werd het wel weer tijd voor wat cultuur, dus ik zit nu in Georgetown op het eiland Penang. Georgetown is een klein havenstadje waar heel veel verschillende culturen samenkomen, omdat er vroeger veel mensen uit heel Azie naartoe zijn geimmigreerd.
Ik zit hier in een super de luxe hostel, met (eindelijk) schone, fijne bedden en zelfs een regendouche! Het hostel wordt op dit moment gebruikt voor de opnames van de Chinese film 'The battle of the Walls', en alle gasten mochten figureren in een scene! Dus als deze mega kaskraker in Nederland uitkomt kunnen jullie mij op het witte doek zien ;)

In Georgetown heb ik een van de grootste tempels van Maleisie bezocht, behoorlijk indrukwekkend (zie foto's). Ik ben ook een dag naar een nationaal jungle park geweest met Katherine, een meisje uit Engeland. Daar hebben we vooral veel groen gezien en weinig dieren, maar misschien kwam dat ook omdat we het iets te gezellig hadden met kletsen! Die gezelligheid hebben we 's avonds voortgezet in de karaoke bar :).

Morgen vertrek in naar de hooglanden van Maleisie, de Cameron Highlands. Daar schijnt het een stuk koeler te zijn, wat wel een verademing is na drie weken meer dan 30 graden!

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/PerhentiansGeorgetown#

Robinson Crusoe

Op een onbewoond eiland... Ok, het was was niet echt onbewoond, maar zo leek het haast wel!

Vanuit Singapore ging ik met de bus naar Mersing in Maleisie, en van daar uit met de boot naar Tioman Island. In de bus had ik Cristian uit Duitsland leren kennen. Gelukkig maar, want toen we eenmaal op het eiland aankwamen bleek dat het echt heel rustig was! Er zaten voornamelijk stelletjes, en die zijn nou eenmaal niet zo gezellig als je alleen aan het rondreizen bent ;) Na een tijdje waren we toch nog met een groepje van 4: twee duitse jongens, een canadees meisje en ik.

Het is nu trouwens Ramadan, en dat is niet zo handig als je op een islamitisch eiland zit waar zoiezo al niet zoveel winkeltjes en restaurantjes zijn. Het is bij wet verboden om als Moslim alcohol te verkopen, op straffe van 3 jaar cel, 5000 ringit (ongeveer 1250 euro) of 6 zweepslagen. Toch gebeurt het hier wel, en ook de winkels en restaurantjes zijn open, maar alleen als ze er zelf zin in hebben.Waardoor we een van de avonden echt het hele eiland hebben moeten afzoeken om wat voedsel binnen te krijgen!

Omdat er op het eiland zelf weinig te doen was en het strand niet eens zo heel mooi was besloten we naar de andere kant van het eiland te wandelen. Dit was een 3 uur durende tocht door de jungle over een hele hoge berg, erg vermoeiend dus! Maar het was het waard, want eenmaal aan de andere kant keken we naar een prachtig strand en een stralend blauwe zee: hier zou mijn verjaardag vieren! Om 12 uur ´s nachts werd er alvast geproost met rum cola (uit de tax free shop), terwijl we naar de melkweg keken. Later op de avond was er tijd voor beachbowlen met lege flessen en een nachtelijke duik...

De volgende dag konden we lekker een beetje uitbrakken op het strand. Helaas was het niet altijd even mooi weer, maar zwemmen in de zee terwijl er een enorme tropische regebui aan de gang is heeft ook zo zijn charmes!
De terugweg naar de andere kant van het eiland besloten we maar per taxi (met vierwielsaandrijving) te doen, want we hadden wel genoeg gezweet... Dat was nog een hele ervaring op zich, met 70 kilometer per uur een berg opsjezen in de achterbak van een pick-up truck!

De laatste dag op Tioman Island hebben we gesnorkeld in een verlaten baaitje, waarvoor we eerst weer een uur door de jungle moesten trekken. Maar ik heb prachtige vissen gezien!

Ondertussen zit ik in Kota Bahru, een van de meest islamitische steden in Maleisie. Vanuit hier willen we naar de Perhentian Islands gaan, maar in tegenstelling tot het vorige eiland is het daar verschrikkelijk druk en moeten we wachten tot er slaapplaatsen vrijkomen. Hopelijk zit ik morgen dus alweer met mijn voetjes in het zand ;)

Liefs,

Marieke

Fotos op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/TiomanIsland#

Kanonskogels, vuurwerk en een vijfsterrenhotel

Singapore is eigenijk gewoon een stukje westerse wereld tussen alle relatief arme Aziatische landen. De hele stad staat volgebouwd met airconditioned shopping malls, kantoren en uitgaansgelenheden, de straten zijn weer lekker schoon en de mensen verstaan en spreken goed engels. Bij toeval kwam ik in Singapore aan op de dag dat ze 45 jaar onafhankelijk waren. Daar zijn ze hier enorm trots op, dus dat moest gevierd worden.

Met Tim uit Enschede die ik op mijn slaapzaal had leren kennen ben ik gaan kijken naar alle festiviteiten die bij deze nationale feestdag horen. Eerst kwam het voltallige Singaporese leger langs, bestaande uit een stuk of 50 tanks, 3 helikopters en 8 straaljagers. Wij vroegen ons nog af hoe ze hun luchtruim wilde verdedigen met die straaljagers, want binnen 10 seconden ben je daarmee heel Singapore overgevlogen... Maar de Singaporianen zelf waren heel enthousiast aan het zwaaien naar hun legertje. Na 45 kanonskogels af te hebben geschoten, waarvan je het geluid waarschijnlijk in Maleisie nog kon horen, was de legerdemonstratie over en werd het tijd voor een vuurwerkshow. De straten stonden volgestouwd met mensen die een goed plekje wilde bemachtigen om het vuurwerk te bekijken, en als een kudde werden we van stoplicht naar stoplicht geleid. Uiteindelijk konden we geen kant meer op,en was het bloedheet tussen al die zwetende mensen, maar het vuurwerk konden we goed zien! Na een halfuurtje ooooh en aaahh roepen was het voorbij, en verbazingwekkend genoeg was die hele mensen menigte binnen 5 minuten opgelost... We vragen ons nogsteeds af waar ze gebleven zijn.

Hierna kwamen we erachter dat je best zonder te betalen op de 57ste verdieping van het meest luxe hotel van Singapore van het uitzicht kan genieten! Dit hotel was Marina Bay Sands, en bestaat uit 3 enorm hoge gebouwen met een soort boot erboven op gebouwd (zie foto's, het is lastig uit te leggen). Ze hadden hier een zwembad met een glazen wand aan de rand, zodat het leek alsof je midden in de lucht boven Singapore aan het zwemmen was! Helaas was dit alleen voor hotelgasten, en had ik mijn bikini niet bij me, want dan waren we er nog wel even snel ingedoken, maar we hebben nog wel lekker met onze voetjes in een jacuzzibadje vaneen biertje genoten. Onder het hotel was het meest dure casino ter wereld (zeiden ze), waar Tim nog winst heeft gemaakt zodat we lekker veel te dure wijntjes in de hotelbar konden drinken... wie zegt dat backpackers altijd als sloebers leven?

Samen metTim hebik de volgende dag nog heerlijkChinees gegeten inen klein restaurantje in Chinatown, waar eigenlijk alleen locals kwamen. Hij had daar al eerder gegeten met een Chinees meisje, en hij was ook in de regio geweest waar dat eten vandaan kwam dus kon mij alles uitleggen en entertainen met mooie reisverhalen!

Vanavond heb ik nogop een stepjedoor Singapore gecrossed, dit was een tourtjedat gratis werd aangeboden door het hostel en het was enorm gezellig! De gids was een Singaporeaan met droge humor, die ons alle ins en outs van de stad heeft laten zien, en ons zelfs alle politieke issues uit kon leggen. Wisten jullie bijvoorbeeld dat Singapore en Maleisie echt niet samen door een deur kunnen? En dat je hier geen kauwgom mag verkopen, maar wel op kauwgom mag kauwen? Als je dus meer dan een pakje kouwgom invoert in Singapore moet je dat aangeven... Op straat gooien mag dan natuurlijk weer niet, dat kost ongeveer 1500 euro;)

Morgen vertrek ik met de bus naar Maleisie en ga ik gelijk naar een eilandje aan de oostkust, waar ik vrijdag lekker mijn verjaardag ga vieren met mijn voetjes in het zand en een cocktail binnen handbereik! :D

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/Singapore#

Tempels, tuk-tuks en shoppen!

Vier dagen Bangkok waren aan de ene kant te lang, en aan de andere kant te kort! Bangkok is een grote, chaotische en vooral ook stinkende stad waar je na een tijdje een beetje genoeg van krijgt. Stel je een sauna voor waar per minuut honderden auto's en tuktuks voorbij komen razen zodat je lekker in in de uitlaatgassen zit. Tel daarbij op dat op elke straathoek wel eten verkocht word, wat soms lekker ruikt maar meestal naar een dood varken dat al een tijdje in de zon heeft gelegen... jullie snappen dat ik in die hitte hier af en toe mijn eetlust verlies

Ik heb al veel tempels gezien en mooie Buddha beelden, en ik kan er maar één ding van zeggen: de Thai houden van goud. De foto's spreken daar denk ik voor zichzelf.

Veel van het sightseeing en shoppen heb ik samen met Debby gedaan, een Nederlands meisje dat ik in mijn hostel heb leren kennen. Zij is al meer dan 10 maanden aan het reizen, en kan mij dus mooi de kneepjes van het vak leren. Samen hebben we ontdekt hoe het zit met de tuktuks in Bangkok. Ze brengen je overal voor een prikkie naar toe, zo lang je onderweg maar een stop maakt bij een kleermaker, juwelier of touristenburo waar ze commissie ontvangen. Dat kun je gewoon van te voren afspreken, en zo hebben we dus prachtige sieraden bekeken en een kwartier gedaan of we geinterreseerd waren...

Het shoppen in Bangkok is ook geweldig! Op zaterdag zijn we naar de weekend-market geweest, waar ze werkelijk alles verkopen. Heel veel kleding natuurlijk, maar ook plastic bloemen, konijnen, hondjes, kleren voor de hondjes, enzovoort... Ik heb me behoorlijk ingehouden, en alleen dingen gekocht die ook echt nog kan gebruiken de komende maanden. De schade is 2 tshirts, een broek en een schoudertas.

Na 3 dagen op mijn voeten staan was het ook eens tijd voor een heerlijke massage. Die krijg je hier een uur lang, voor minder dan 5 euro! Helemaal ontspannen ga ik nu beginnen aan mijn tas pakken, want morgen ochtend vlieg ik alweer naar Singapore!

Liefs,

Marieke

PS: de foto's zijn te zien op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/Bangkok#

"Hello, good afternoon madam, nice to meet you, yes?"

Thailand is een eitje! Alle problemen die ik voorzag bij het als meisje alleen door Azie reizen blijken tot nu toe reuze mee te vallen.

Na een redelijk ontspannen vlucht, waar ik zowaar 3 meter (!) beenruimte had en lekker Shrek 3 heb gekeken, kwam ik toch wel een beetje zenuwachtig aan in Bangkok. Nu moest ik het toch echt allemaal zelf gaan regelen...
Maar gelukkig kan je in Thailand ook gewoon de bordjes naar de bus volgen, een kaartje kopen en instappen! Op tijd uitstappen was ook niet zo'n probleem (Khao saaaaaaaaaaaan, Khao saaaaaaaaan, next stop) en met een beetje kaartlezen had ik ook binnen no-time het hostel gevonden wat ik geboekt had. Met 2 rugzakken om (een voor, een achter) was ik natuurlijk wel het ultieme doelwit voor mannetjes die me van alles probeerden aan te smeren 'Where you go, I take you, yes? No walking', maar een charmante glimlach en nadrukkelijk 'nee' schuddend hoofd was al voldoende om ze weer kwijt te raken.
Diezelfde (of waren het andere?) mannetjes kwam ik weer tegen toen ik na een verfrissende douche besloot om de backpackersstraat 'Khao San Road' te gaan verkennen. Wat een kermis is dat zeg! Kraampje na kraampje na kraampje met t-shirts, jurkjes, broeken, tassen, riemen, cd's en noem het maar op. En natuurlijk tussendoor 'Hello madam, nice to meet you, yes?'
Omdat ik door de bomen het bos niet meer zag door alle nieuwe indrukken en het een beetje begon te betrekken besloot ik maar weer terug te gaan naar mijn hostel. Net op tijd voor mijn eerste echte tropische regenbui! Enorme windstoten bliezen parasols en kraampjes omver en als de wiedeweerga ging iedereen zijn koopwaar inpakken en afdekken. Een erg leuk gezicht :) Vanuit de half overdekte loungebar van het hostel heb ik de regen bekeken met een lekker vers vruchtensapje en na even aarzelen ook mijn stoute schoenen aangetrokken om op een andere alleen zittende jongen af te stappen. Dit was (natuurlijk) ook een Nederlander, want die zitten overal! Hij vertrekt morgen alweer naar huis, maar heeft me nog wel wat tips gegeven over wat ik allemaal kan gaan bekijken in Bangkok! Veel tempels, een massage, een fietstochtje en natuurlijk shoppen staan op het programma.

Daar zit je dan op de eerste dag van je grote reis in een chaotische en warme stad... Ik vind het nu al geweldig!!

Liefs,

Marieke