Easy riding

Drie weken Vietnam in het kort:

Op een scootertje langs de zandduinen van Mui Ne (net een beetje de Sahara, maar dan in het klein) en uitkomen op een verlaten strand. Heel veel lol met hele hoge golven en meerdere keren het strand opgesmeten worden, dus 's avonds maar even lekker ontspannen met mojito's voor een dollar per glas!

Drie dagen achterop een motor door de hooglanden van Vietnam. De Vietnamezen die ons reden (de Easy riders) waren hele goede gidsen en brachten ons naar plekken waar we anders nooit waren gekomen! Een van de hoogtepunten was wel de verlaten waterval waarvoor je eerst een kwartiertje door de jungle moest glibberen. Ook het eten met de locals was heerlijk, alhoewel soms een beetje vreemd, en vooral verschrikkelijk goedkoop! Maar na 3 dagen hadden we toch wel houte billen...

Twee dagen in een ondergelopen badplaats (Nha Trang) , waar het water af en toe tot boven onze knieen kwam en waar we zelfs een vis over straat hebben zien zwemmen! Dit slechte weer werd veroorzaakt door een typhoon die de Zuid Chinese zee onveilig maakt.

Winterjassen en schoenen op maat laten maken in Hoi An, waar het weer ook niet al te best was maar in ieder geval al een stuk beter dan in Nha Trang! Verder was dit een heel schattig stadje waar het 's avonds heel gezellig was met veel typisch Vietnamese lampionnetjes. De scootertocht naar onze volgende bestemming (Hue) hebben we na 20 kilometer opgegeven omdat het toch wel heel hard waaide en regende en de typhoon in Hue geland zou zijn. Toch maar de bus gepakt dus!

Een brakke nachtbus en toen we wakker werden was daar... de zon! Eindelijk weer lekker warm in Hanoi.Vanaf daar nog een weekje doorgebracht in Halong Bay, waar we lekker op het strand hebben gelegen en een nachtje met de boot langs de limestone rotsen zijn gevaren. Dit was zeker de mooiste natuur die we in Vietnam hebben gezien! Zie foto's :)

Al met al was Vietnam een geweldig land, waar we regelmatig afgezet werden door de Vietnamezen en waar we heel hard hebben leren onderhandelen!

En dan is het vanavond zo ver, na drie en een halve maand reizen in Azie stap ik weer op het vliegtuid naar Nederland! Ik heb een onvergetelijke tijd gehad en zowel in mijn eentje als met zijn tweeen reizen is heel goed bevallen. Maar natuurlijk heb ik ook heel veel zin om iedereen in Nederland weer te zien en lekker aan de boterhammen met pindakaas te gaan ;)

Liefs en tot snel!

Marieke

Foto's ophttp://picasaweb.google.com/100412477991644398919/Vietnam#

Ankor Wat?

Cambodia IS Ankor Wat. Deze eeuwenoude tempel is zelfs op de vlag van Cambodia aanwezig, en ook in het dagelijks leven kom je hem overal tegen (Ankor beer, Ankor hotel, Ankor t-shirt, Ankor shampoo...). Voordat ik dit onofficiele achste wereldwonder kon gaan bekijken ging de reis eerst naar de hoofdstad van Cambodia - Phnom Penh.

Phnom Penh was een hele rare belevenis. Er is daar niet echt een backpackersfeer, maar alle restaurants en hotels zijn meer gericht op de wat rijkere touristen. De prijzen liggen dus overal wat hoger dan in de rest van het land (nogsteeds goedkoop vergeleken met Nederland) maar daar krijg je wel heel veel service voor terug. Terwijl ik mij dus een beetje als een koning in Frankrijk liet bedienen, was er in deze stad (en de rest van Cambodia) een aantal decennia geleden het verschrikkelijke bewind van de communistische Pol Pot, die 3 jaar tijd meer dan een miljoen mensen heeft laten vermoorden. De cambodiaanse bevolking krabbelt nu met flair weer overeind en kan weer lachen, maar de herinneringen aan deze tijd zullen altijd blijven.

Zo heb ik de s21 gevangenis bezocht, die in een oude middelbare school gevestigd was. Gevangenis is een beetje een eufemisme hier, want iedereen die hier binnenkwam (voor allerlei verzonnen redenen) werd een aantal maanden gemarteld en uiteindelijk gedeporteerd om op de killing fields net buiten Phnom Penh te worden vermoord. De bordjes 'verboden te lachen' die bij de gevangenis hingen waren wat mij betreft dan ook overbodig.

Na al die heftige geschiedenis nam ik de bus naar Siem Reap, de stad van de Ankor tempels. Onderweg kwamen we langs de buitenwijken van Phnom Penh, waar ik opeens geconfronteerd werd met armoede die ik nog niet eerder in Azie gezien had. Helaas kun je niet iedereen helpen, dus probeerde ik dit maar weer van mij af te zetten.
De Ankor tempels waren absoluut overweldigend! De grootste en bekendste is Ankor Wat, waar ik 2 uur lang mijn ogen heb uitgekeken. Ook de andere tempels en zelfs een oude stad waren heel indrukwekkend. Hier kan ik verder weinig over vertellen, de foto's zeggen misschien meer.

In Cambodia is het nu regenseizoen, en dat lijkt hier ook heftiger te zijn dan in alle andere landen waar ik geweest ben. Een aantal dagen lang waren de straten in Siem Reap meer een soort ondiepe riviertjes, waar niemand verder heel veel last van scheen te hebben en wat juist voor veel vermaak bij de kinderen zorgde :).

Na Siem Reap ging ik met de boot over een soort moeras naar Battambang. Het water was overal vrij ondiep en er groeide heel veel planten en bomen. Best grappig om een keer in een soort waterwereld te zijn, waar iedereen woont en leeft op het water! We kwamen langs een aantal drijvende dorpjes, waar alle huizen op een soort vlot gebouwd zijn. De mensen hier waren duidelijk niet heel erg gewend aan touristen, want de kindjes bleven maar zwaaien en roepen naar al die gekke blanke mensen!

Iets meer dan een weekje in Cambodia was wel genoeg, dus via Phnom Penh en met de boot (alweer!) over de Mekong Delta ging ik verder naar Vietnam. De sfeer is hier gelijk al weer heel anders, de Vietnamesen spreken bijvoorbeeld een stuk minder Engels dan hun buren. Maar ik heb heel veel zin om de laaste paar weken van mijn reis hier door te brengen! Samen met Robert, die hier een paar weken op vakantie is, ga ik de 1600 kilometer van Vietnam van zuid naar noord bereizen!

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/Cambodia#

Take a chill pil, you're in Laos!

Mijn eerste ervaring met Laos bestond uit een 13 uur durende busreis over hobbelweggetjes door de bergen, waarbij we meerdere keren dachten dat de bus zou gaan kantelen. Ondanks het lage comfort-niveau was dit toch een hele mooie reis, omdat we tussen de rijstvelden en de bamboehutjes doorreden. Buiten de grote steden om (en daar zijn er maar 2 van) is er in Laos namelijk helemaal niks!

Tijdens de busreis had ik alweer wat mensen leren kennen, en 2 engelse meisjes, een engelse jongen en 2 zweedse jongens heb ik vervolgens een aantal heel ontspannen dagen doorgebracht in Luang Prabang. We zijn naar een van de mooiste watervallen geweest die ik ooit heb gezien, waar het water als het ware door het bos heen naar de rivier toe stroomt. Daarin zwemmen was net alsof je in een tropisch zwemparadijs was!
's Avonds was het ook heel gezellig in Luang Prabang, maar om 11 uur gingen de meeste plaatsen dicht en om 12 uur moest iedereen terug zijn in zijn hostel. Dit is omdat er heel veel monniken in Luang Prabang wonen die bij dag en dauw al opstaan, dus 's nachts willen ze dat het rustig is op straat. Ondanks dat is er toch 1 nachtclub (de 'discotheque') die wel tot 1 uur 's nachts geopend is! Daar hebben wij dus een flink feestje gebouwd ;)

Na een aantal dagen relaxen in Luang Prabang werd het tijd om eens ergens anders te gaan relaxen. We gingen dus met zijn allen in de minibus naar Vang Vieng, een prachtige route door de bergen waar we van een van de mooiste zonsondergangen ter wereld konden genieten. Vang Vieng is verder een plaatstje waar absoluut niets te doen is behalve amerikaanse series kijken (Friends, the Simpsons, Family Guy) en in een binnenband van een vrachtwagen de rivier afdobberen onder het genot van een drankje. Beide hebben we uitgeprobeerd, alhoewel ik met de alcohol op het water wat voorzichtig was want elk jaar gaan er hier wel weer mensen dood omdat ze simpel weg te veel gedronken hebben en dan stomme dingen uithalen en verdrinken. Een aantal dagen hebben we het hier heel gezellig gehad met zijn allen, maar toen begon het bij mij toch wel te kriebelen en wilde ik weer iets anders doen dan uitslapen, DVDtjes kijken en feestjes vieren.

Ik vertrok dus naar Vientiane, de hoofdstad van Laos. Deze stad is behoorlijk modern vergeleken met de rest van Laos en overal zie je Franse cafeetjes en restaurants (Laos is een tijdje een Franse kolonie geweest). Verder was er niet veel te doen in deze stad dus na een nachtje had ik al de nachtbus naar het zuiden van Laos geboekt.

De nachtbus had een heleboel stapelbedden, en was dus in principe comfortabeler dan een gewone bus. We hebben nog geprobeert het bed op te metebn met timmermansmaten, en we kwamen tot de conclusie dat het echt niet langer kon zijn dan 1.80 meter en absoluut niet breder dan 80 centimeter. Dat zijn nog acceptabele maten voor een klein meisje, maar ik moest het bed wel delen met een Duitse dame! Wij hebben elkaar dus goed leren kennen in zeer korte tijd ;)

In het zuiden van Laos ben ik op een van de 4000 eilanden in de Mekong rivier geweest. Daar was de hoofdactiviteit van de dag wederom ontspannen in een hangmatje hangen en naar de zonsondergang kijken! Ook waren hier twee hele indrukwekkende watervallen van de Mekong rivier, en ben ik op een kayaktocht geweest om naar zeer zeldzame Irrawady dolfijnen te kijken, die alleen in dit stukje van de Mekong leven. Ik heb ze gezien, maar ze waren een beetje verlegen en wilde liever niet op de foto. Vervolgens waren mijn kayak-maatje en ik zo slim om bijna tegen een boomstronk aan te varen en om te slaan in een stroomversnelling, waardoor we technisch gesproken kunnen zeggen dat we met de dolfijnen gezwommen hebben!

Mijn dieren-avontuur ging die nacht nog wat verder, want ongemerkt was er een zwerfhondje mijn kamer ingeslopen toen ik op mijn balkonnetje mijn tanden aan het poetsen was (in de douche/toilet was geen licht en dan is tanden poetsen wel heel lastig!). Ik merkte hem pas de volgende ochtend op toen hij aan de deur krabelde en jankte dat hij naar buiten wilde!

Eigenlijk heb ik dus 2 weken lang gerelaxed, wat best fijn is op zijn tijd, maar nu ga ik door naar Cambodia waar ik wat meer geschiedenis en cultuur ga opsnuiven!

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/Laos#

Niet voor watjes!

Op een enkele kakkerlak na verliep mijn reis met de nachttrein naar Chang Mai in het noorden van Thailand soepeltjes. Lekker uitgeslapen kwam ik aan in een super gezellig hostel, waar ik gelijk een heleboel vriendjes en vriendinnetjes heb gemaakt waarmee ik de komende dagen veel leuke dingen heb gedaan! Op het proramma stonden onder andere een kookcursus, een tripje naar de nightmarket en een heuze jungle-trekking.

Dat laatste was absoluut niet voor watjes! Het begon allemaal lekker rustig met een wandelingetje door de rijstvelden, maar al snel moest de eerste rivier overgestoken worden. Aangezien het hier regenseizoen is stond die rivier nogal hoog en moesten we met behulp van een paar dikke bamboestammen een brug improviseren. Dat ging heel aardig, en we kwamen er vanaf met alleen natte voeten. Maar net te vroeg gejuicht, want diezelde rivier moesten we nog twee keer over. De tweede keer kwamen we nog een heel eind met het oprollen van onze broeken, maar de derde keer moesten we er toch echt aan geloven en stonden we tot aan ons middel in het water! Daarna konden we lekker verder soppen terwijl we over boomstammen klommen en door de muggen werden lek gestoken. Maar het was het allemaal waard, want na een paar uur kwamen we aan in het olifantenkamp! Daar mochten we na een ritje door de jungle (heel wiebelig) de olifanten lekker wassen en daarna slapen onder een klamboe en een rieten afdakje, terwijl we luisterden naar het oorverdovende geluid van de krekels (die maken hier echt heel veel herrie!).

Na een lekker ontbijtje van toast (boven een vuurtje geroosterd) gingen we de volgende dag op pad naar een waterval. Onderweg begon het te stortregenen, maar dat mocht de pret niet drukken, want toen we bij de waterval aankwamen klaarde het alweer op. Terwijl wij al glibberend naar de overkant schuifelden en onze kleding enigzins veilig probeerden op te bergen gaven de gidsen alvast een demonstratie hoe je de waterval als glijbaan kon gebruiken! Dat zag er behoorlijk eng uit, want het was zeker wel 6 meter hoog en heel steil, en eer kwam best veel water naar beneden... Maar wij waren geen watjes, dus we klommen ook omhoog. Helaas konden we de waterval-glijbaan uiteindelijk niet uitproberen, want door de regenbui van eerder kwam er opeens heel veel extra water naar beneden waardoor het niet meer veilig was.

Er kwam ook alweer een nieuwe regenbui aanzetten, en in de stromende regen zijn we toen gaan raften. Dat was echt heel gaaf, want omdat de rivier zo hoog stond waren er heel veel kolken! Helemaal doorweekt werden we weer afgeleverd bij ons hostel en die nacht heb ik heerlijk geslapen!

Ondertussen ben ik alweer doorgereisd naar Laos, waar niemand haast heeft (take a chill pil!) en alles rustig zijn gangetje gaat. Maar daarover later meer!

Liefs,

Marieke

Foto's staan weer online op mijn picasa site! (die deze computer nu niet wil openen, vandaar dat ik de link niet kan kopieren)

Zon, zee en kokosnoten

Als je een VIP-nachtbus boekt naar het zuiden van Thailand verwacht je in ieder geval een paar uurtjes lekker te slapen, toch? Maar zo werkt dat hier niet. Een VIP bus betekent hier alleen maar dat er airconditioning is en eenTV die niet persee hoeft te werken. Je weet dus nooit wat je krijgt voordat je de bus instapt, en het zou zomaar een bus kunnen zijn zonder enige beenruimte, met half kapotte stoelen en eenruim assortiment aan insecten. Maar dan wel met airconditioning op standje vrieskou.

Na een lange, niet zo comfortabele reis met weinig slaap kwam ik samen met Tim uit Duitsland aan op Koh Phangan envonden wijdat wewel een kamer met een enorm zwembad verdiend hadden. Daar konden we gelijk een beetje bijslapen en energie opdoen voor alle feestjes die we hier zouden gaan vieren! Overdag hebben we veel op een scootertje rondgereden, en gelukkig was Tim daar erg getalenteerd in want de wegen waren af en toe meer modderpoeltjes.

Ons eerste (en enige - daarover later meer) feestje was een pool-party, waar we lekker op een luchtbedje hebben rondgedobberd onder het genot van een klein emmertje vol met gin-tonic. Het feest werd voortgezet op het strand, waar we lekker op onze blote voetjes hebben rondgedanst totdat het een beetje al te gek werd met limbo dansen onder een brandende stok door... toen was het duidelijk tijd om te gaan slapen ;)

De volgende dag waren we natuurlijk een beetje brak, maar al snel bleek dat er iets meer aan de hand was. Waarschijnlijk hebben we ergens iets verkeerds gegeten, want ik begon me als eerste behoorlijk ziek te voelen en Tim volgde niet veel later. Helaas was dit op de avond dat hier de Half Moon Party werd gehouden, dat na de Full Moon party het grootste feest is dat in Thailand gehouden wordt! Dat heb ik dus helaas gemist...

De dagen daarna hebben we bij het zwembad gelegen en uitgeziekt, en onszelf vermaakt met kaartspelletjes en boekjes lezen. We lagen daar eigenlijk prima onder een kokosnotenboom, dus zo erg was het niet om verplicht niks te doen. Na een tijdje gingen we ons wel afvragen of die kokosnoten wel stevig vast zaten, want een kokosnoot op je hoofd krijgen zou waarschijnlijk niet echt helpen bij het uitzieken...

Na Koh Phanganzijn we doorgereisdnaar Koh Tao, een piep klein eilandje waar eigenlijk niks te beleven is behalve duiken en snorkelen. Aangezien Tim wel ging duiken kon ik gewoon mee op de boot met een snorkelsetje en heb ik mij prima vermaakt daar!
Ook op Koh Tao hadden we weer een scootertje gehuurd en zijn we het eiland rondgereden in een middagje. Onderweg kwamen we een slang tegen, waarvan we later leerde dat die niet giftig was (gelukkig) en vond ik een hele grote gekko in de WC die ik wilde gaan gebruiken. Ik heb toen besloten de WC maar aan de gekko te geven en een andere te zoeken ;)

Na een weekje relaxen op de eilanden was het al weer tijd om te gaan. Deze keer hadden we wel een echte VIP bus en kwamen we op een beter tijdstip aan in Bangkok (1 uur 's nachts) dus de volgende dag hadden we genoeg energie voor een tripje naar de Snake Farm in Bangkok! Daar houden ze allemaal giftige slangen zodat ze het gif kunnen inspuiten in paarden en de antistoffen van de paarden vervolgens kunnen gebruiken om levens te redden. Ik heb ook nog even met een hele lange python om mijn nek gestaan (niet giftig, maar toch!).

Ondertussen kijkt de pinautomaat me steeds verdrietiger aan als ik weer eens geld wil opnemen... onder andere om budgetaire redenen heb ik dus besloten om mijn reis een beetje in te korten en half November alweer naar huis te vliegen. Dan ben ik precies op tijd voor de pepernoten, kerstkransjes en oliebollen!

Liefs,

Marieke

Fotos op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/KohPhanganKohTao#

Van beestenboel tot oorlogsmonument

Home sweet home... in Bangkok! Alhoewel ik de laatste keer zonder spijt weg ging uit Bangkok was ik nu blij dat ik terug was. Hier ben ik op bekend terein, hoef ik niet te zoeken naar een fijn hostel en weet ik precies waar het lekkere eten is. Ik had 2 dagen uitgetrokken om eens flink te shoppen, want een aantal kleren die ik bij me had waren wel aan vervanging toe (bijvoorbeeld een broek met gaten er in geknaagd...).

Na 2 dagen shoppen en massages was ik wel weer toe aan wat cultuur dus nam ik de trein naar Ayutthaya, de oude hoofdstad van Thailand. Toen ik de ticketverkoper om een kaartje naar Ayutthaya vroeg en hij mij de prijs vertelde, stond ik even met mijn mond vol tanden. Voorzichtig haalde ik een briefje uit portomonnee en keek hem twijfelend aan. Had ik het nou echt goed verstaan? Maar de man begon enthousiast te knikken dus ik overhandigde hem het briefje en kreeg mijn wisselgeld. Ik net omgerekend 30 eurocent betaald voor een 2 uur durende treinreis!

De trein was een hele ervaring op zich, want om de minuut komen daar verkopers door de gangpaden die luid schreeuwend (of soms zelfs zingend!) hun verkoopwaar aanprijzen. Alles was te koop, van complete maaltijden tot loterij kraskaarten. En als de Thai hun bakje/bekertje leeg hadden gooide ze het gewoon uit het raam. Dat dan weer wel.

In Ayutthaya heb ik heel veel oude ruines van tempels bekeken, heel indrukwekkend! Na een dagje rondfietsen in de hitte werden we door de broer van de eigenaar van het hostel uitgenodigd om mee te gaan naar een bar, waar we ons kapot gelachen hebben om een verschrikkelijk dronken Thai die Frans probeerde te praten en waar de Thaise wiskey maar bleef komen...

Vanuit Ayutthaya ben ik nog samen met Florence uit Frankrijk een dagje met de trein naar Lopburi gegaan, een stadje dat overgenomen is door apen. Ze zitten daar werkelijk overal! We waren nog getuige van een aap die diefstal pleegde en er met de sleutel van een scooter vandoor ging. Met veel moeite lokte te eigenaar van de scooter de aap terug en kon hij de sleutel ruilen voor wat eten...
Zelf hebben we ook aapjes gevoerd die bij een tempel leven. Het begon slecht, omdat een van de apen er gelijk met mijn hele zakje voer vandoor ging, de slimmerik ;) Gelukkig had Florence haar zakje nog en kon ze een paar geweldige foto's maken terwijl ik de aapjes voerde! Op de foto's is te zien dat de aapjes steeds brutaler worden en mij als klimrek gaan gebruiken...

Daarna ging de reis door naar Kanchanaburi, per lokale bus, want ik was de enige tourist die die kant uit wilde dus de touristen mini-vans reden niet. Eerst moest ik op zoek naar de gele bus, en toen ik die gevonden had moest ik na een paar uur overstappen op de oranje bus. De Thai waren allemaal erg vriendelijk en dirigeerden mij de juiste richting uit, waardoor ik zonder al te veel moeite op mijn bestemming aankwam!

In Kanchanaburi ben ik naar een enorme waterval geweest (7 etages) waar je in kon zwemmen en waar ook kleine visjes in zaten die graag een beetje aan je benen wilde knabbelen. Er was ons van te voren verteld dat dit absoluut geen kwaad kon, maar echt een prettig gevoel was het niet! Ook de apen waren weer alom vertegenwoordigd bij de waterval en kregen het voor elkaar om zakjes chips te jatten van de touristen ;)

Na de waterval ging het tourtje dat ik geboekt had verder naar de Death Railway. Dat is de spoorlijn van Thailand naar Birma die door de Japanners is aangelegd tijdens de Tweede Wereldoorlog, maar die gebouwd is door krijgsgevangenen (ook veel Nederlanders) in gruwelijke omstandigheden. De tijd die de Japanners hadden uitgetrokken voor het aanleggen was veel te kort, waardoor de krijgsgevangen shifts van 18 uur maakten, weinig te eten kregen en voortdurend geslagen werden. Door de slechte conditie waarin ze verkeerde waren ze heel vatbaar voor tropische ziektes zoals malaria en denque. Het was wel even slikken om in een grot te staan langs die spoorlijn die als 'ziekenhuis' gebruikt werd, wat er eigenlijk op neer kwam dat alle uitgehongerde en zieke krijgsgevangenen hier werden neergelegd om dood te gaan.

Ik ben nu dus weer even flink op mijn plaats gezet en heel dankbaar dat ik gezond ben en mag rondreizen door dit geweldige land! De volgende stop is het zuiden van Thailand waar prachtige eilanden en veel feestjes te vinden zijn.

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/AyuthayaEnKanchanaburi#

Chanel Chic

Kuala Lumpur was gezellig, schoon, georganiseerd en natuurlijk warm! Maar dat is het hier bijna overal. Ik had hier van te voren alvast een hostel geboekt waar ik Katherine, die ik in Georgetown heb leren kennen, weer zou ontmoeten. Samen hebben we een paar dagen enorm veel lol gehad! Ook met Sophie die samen met mij vanuit Melakka ging was het erg gezellig!

Maar wat doen 3 meisjes dan de hele dag in een grote stad als KL....? Shoppen natuurlijk! :D Niet dat ik veel gekocht heb, want dat past allemaal niet in mijn rugzak, maar kijken is altijd leuk.
En je kijkt hier je ogen uit. Chanel, Prada, Louis Vuitton, het is er allemaal, van nep tot echt. De shopping malls waren heerlijk airconditioned, zodat je je weer even in de westerse wereld waande, maar de overdekte Central Market was eigenlijk nog veel leuker. Daar hadden ze allemaal handgemaakte jurkjes, tassen, sieraden en noem het maar op! Zie foto's voor een kleurrijke tas aan mijn arm ;)

Sightseeing moest natuurlijk ook gedaan worden in KL. De eerste stop was de Menora Tower, de (op vijf na) hoogste toren van de wereld. Die zagen we natuurlijk al van ver toen we uit het metro station kwamen, maar de ingang vinden was een andere zaak. Die toren staat namelijk midden in een mini-jungle, midden in de stad, en er is maar 1 ingang. Natuurlijk liepen wij gelijk de verkeerde kant om rond de jungle, en moesten we uiteindelijk een taxi aanhouden omdat we niet meer wisten waar we waren... Het uitzicht maakte veel goed :)

Katherine moest helaas na een paar dagen naar huis, en toen waren er nog maar 2... Door de eigenaar van het hostel van Sophie zijn we toen rondgeleid door KL by night, waarbij we allemaal trivia over Kuala Lumpur te weten zijn gekomen. Zo is KL bijvoorbeeld gebouwd op een hoopje modder, en had niemand in die tijd kunnen voorspellen dat het een wereldstad zou worden!

En toen moest Sophie ook al naar huis, en was er nog maar 1...

Op mijn laatste dagje ben ik toen creatief aan de slag gegaan met batik-verven, waarvan het resultaat te bewonderen is op de foto's! Tenslotte moest ik nog even iets uitproberen waar ze in KL overal reclame voor maken... oorkaarsen! Dit zijn kaarsen die ze in je oren stoppen en die dan langzaam opbranden waarbij er een vacuum ontstaat waardoor je oren leeg worden gezogen (waar ze waarschijnlijk schoner van worrden). Ik vond het maar een beetje een raar gevoel, maar ik hoor nu wel alles LUID EN DUIDELIJK! ;)

Ondertussen zit ik alweer een weekje in Thailand, ik loop een beetje achter met mijn weblog. Maar dat verhaaltje bewaar ik voor de volgende keer!

Liefs,

Marieke

Foto's ophttp://picasaweb.google.com/100412477991644398919/KualaLumpur#

Hup Holland Hup

Brrrr... Iedereen had me al gewaarschuwd, maar wat was het koud in de Cameron Higlands! Op 1300 meter hoogte was het daar overdag heerlijk, zo rond de 25 graden, maar 's avonds zakte te temperatuur flink omlaag. En als je je tas ingepakt hebt met zomerse shirtjes en korte broeken is dat best even afzien! Gelukkig kregen we dikke dekens in het hostel, dus ik kwam de nacht wel door.

De eerste dag hier ben ik met Matthias uit Duitsland extreem vroeg opgestaan om te gaan wandelen door de bossen en de jungle. Het verschil tussen bos en jungle is dat je in het bos het gevoel hebt dat je in Europa zou kunnen zijn, terwijl je in de jungle toch echt moet aannemen dat je in Azie zit. Dit verschil hebben wij dus uitgebreid bestudeerd. Aan het einde van onze lange tocht kwamen we bij een waterval, waar ik heel gracieus over wat stenen wilde stappen om aan de overkant te komen. Het resultaat was dat ik tot aan mijn middel in het ijskoude water stond! Lekker verfrissend :).

De volgende dag ben ik met een georganiseerde tour langs de theeplantages geweest. Het was leuk om te zien dat alhoewel een groot deel van de thee-oogst geautomatiseerd is, er nogsteeds handmatig geplukt word op de steilste hellingen! Behoorlijk zwaar werk leek me, want de plukkers dragen soms wel 30 kilo thee op hun rug.
De tour ging ook langs een rozentuin waar ik me kon uitleven met mijn fototoestel, en langs een insectentuin waar ik een beetje de kriebels kreeg van al die kriebelbeestjes. Want ook al zitten ze achter glas, kevers van 10 centimeter lang en vogelspinnen en schorpioenen blijven toch een beetje eng!

In het kleine stadje waar ik verbleef kwam ik een heel klein kraampje tegen van een edelsmit, die handgemaakte sieraden met edelstenen verkocht. Hier heb ik een hele mooie, unieke zilveren ring met veel verschillende edelstenen gekocht, als kadootje voor mijn verjaardag! Dus bedankt alle gulle verjaardagsgevers :)

Naast wandelen, thee drinken en scones eten was er weinig te doen in de Cameron Higlands (nee Benji ze hebben hier geen vulkanen ;)), dus na een paar dagen hield ik het wel voor gezien. De volgende stop in Maleisie was Melakka, en oude Nederlandse havenstad waar de VOC invloed nog duidelijk merkbaar is. Het meest gebruikte vervoersmiddel hier is de fiets, en ik kan je vertellen dat het heerlijk is om met weinig moeite tenminste een beetje snelheid te maken na al die dagen wandelen! Op de fiets bezocht ik het Stadthuys, een oud VOC schip, een windmolen en natuurlijk het Hup Holland Hup cafe. Voorlopig heb ik dus wel weer genoeg van Nederland gezien ;).

Toen ik samen met Sophie uit Belgie terug liep naar ons hostel na een avondje op de nightmarket kwamen we langs een Buddhistische tempel. Daar stond een man die het heel belangrijk vond dat wij naar binnen kwamen, en het leek wel alsof er een feestje aan de gang was dus wij lieten ons overhalen. Eenmaal binnen werd ons enorme hoeveelheden voedsel opgedrongen, en het argument dat we net gegeten hadden hielp daar niks bij. Het bleek dat ze gratis voedsel uitdeelden ter ere van de National Day (ook al was dat twee dagen later... wij snapten het niet) en ze wilden net gaan opruimen, maar het eten was nog niet op. Met zakken vol pizzapunten, broodjes en Maleisische lekkernijen (zodra ze hoorden dat er nog meer mensen op onze kamer sliepen kwam er geen einde meer aan) konden we uiteindelijk terug naar ons hostel... Vriendelijker vind je de mensen in Nederland niet!

De laaste stop in Maleisie wordt Kuala Lumpur, de hoofdstad. Ik zal jullie binnenkort laten weten hoe het daar bevalt!

Liefs,

Marieke

Foto's op http://picasaweb.google.com/100412477991644398919/CameronHiglandsEnMelakka#